Even voorstellen…

 

Ik ben Wendy Prinsen! Geboren Emmenaar, maar al 14 jaar woonachtig in Friesland. Ik ben moeder van 2 lieve (b)engeltjes Nico & Vera en we wonen samen in Gorredijk.

Ik stuiter met mijn enthousiasme van hot naar her en onderhoud een zeer innige band met mijn mobiel en laptop. Ik kan niet zonder mijn creatieve rommeltjes en ik adem dan ook creativiteit. Ik ben tatoeëerder, kunstenares, coach & Reiki beoefenaar. 

Is dat niet wat veel?

 

Niet als je doet wat je leuk vindt!

Ik ben een enorme boekenwurm, gek op chocolade (mits alles wat ik naar binnen werk maar gluten- én lactosevrij is), mag graag kleuren, tekenen en schilderen, lezen, koken en studeren. 

In mijn vrije tijd kan ik enorm genieten van een filmpje op de bank (mijn zaterdagavond-ritueel), dagje uit met de kids, tuinieren of het lezen van een informatief boek. Ik sport, volg online yogalessen en mediteer dagelijks. 

Alsof dat allemaal nog niet genoeg is, ben ik ook nog studerende. Ik vind het erg belangrijk om mijzelf te blijven ontwikkelen, maar vooral te doen waar ik blij van word. Momenteel volg ik een opleiding HBO Bouwkunde om na het behalen door te stromen naar Architectuur. Don’t worry, de shop blijft bestaan! 😉 Ik combineer altijd al mijn eigen zaak met een tweede bedrijf, projecten en opleidingen.

Ook studeer ik ‘Portugees’, omdat ik ergens van binnen een kriebeltje heb om daar ooit een mooi vakantiehuis te gaan kopen! 

Dromen en plannen genoeg dus! Ik zit nooit stil! 

 

 

Hoe het allemaal begon

Op mijn 12e knipte ik mensen uit tijdschriften met een ander uiterlijk, vaak met tattoos en piercings, en plakte deze op het behang. Na lang zeuren mocht ik een oorbel in het kraakbeen en daarmee was het ook gezegd.

Mijn interesse in het creatieve is er altijd al geweest. Ik mocht als kind graag tekenen, ook op de middelbare school, maar was er niet bewust en intensief mee bezig. Het was meer af en toe als ontspanning, want ik hield van heel veel andere hobby’s.

Op mijn 16e leerde ik een vriendje kennen die zichzelf een tattoo had geprikt met naald en Oost-Indisch inkt. Stiekem deed ik het ook. Het leek nergens naar, maar ik vond het stoer. Als wist ik wel dat daar ooit iets overheen moest.

Door omstandigheden woonde ik al erg jong op mezelf. Ik was 16 en besloot toen ook een aantal piercings te nemen (want er werd vroeger gezegd “Als je uit huis bent mag je het zelf weten). Dus wist ik het wel!

Ook groeide mijn interesse in het creatieve vak steeds meer en wilde ik erg graag een tatoeage. Helaas (en gelukkig!) had ik daar toen geen geld voor.

Op mijn 18e kreeg ik mijn eerste echte tattoo cadeau en was ik eerst wel genezen. Ik had andere interesses en prioriteiten, maar schilderde af en toe wel een schilderijtje. Zoals een van Nijntje voor op de slaapkamer van mijn zoon. Gewoon ‘simpel’. 

In 2013 liet ik eindelijk het zelfgeprutste dingetje coveren bij een tattooshop en ik was helemaal gefascineerd door het vak. Omdat ik een aantal sessies moest werd ik steeds ‘getriggerd’ en kwam ik steeds meer te weten over het vak, maar ook werd het verlangen in mijzelf steeds heviger om zelf iets te creëren.

Ik besloot wat tattoo-tekeningetjes te maken in 2014 en mij te storten op een (tot op heden onafgemaakte) thuisstudie Tekenen & Schilderen. Ik vond wel dat ik behoorlijk moest gaan groeien wilde ik hier ooit mijn beroep van kunnen maken.

Het was mijn ex schoonmoeder die toentertijd mij aanspoorde om eens een portret te gaan maken van haar kleinkinderen. “Ach dat kan ik niet!” Maar ze bleef mij aansporen. En zodoende maakt ik in dat jaar ook mijn eerste portrettekening.

Het smaakte naar meer!

Ik kocht een simpel tattoosetje, ging oefenen op mijn toenmalige vriend, mijzelf, vrienden en familieleden en die kring breidde zich steeds meer uit met de jaren. Helemaal autodidact. Het heeft heel wat jaren aan pijn, frustraties en tranen gekost, maar ik ben heel erg dankbaar dat ik deze weg heb mogen afleggen!

Ik krijg de vraag vaak of er geen opleiding bestaat. Het tatoeëren is een ambachtelijk vak waarbij je vaak als apprentice in de leer komt bij een tattooshop. Hij of zij neemt je een aantal jaren onder zijn hoede en leert je alles over het vak wat je moet weten. Daarna komt het op jezelf aan en werk je vaak nog een aantal jaar in de shop.

Ik heb mij werkelijk suf gesolliciteerd, omdat ik het mij financieel niet kon veroorloven direct een tattooshop op te starten. Ik had twee kinderen, hoge woonkosten en kon moeilijk aan een baan komen (crisistijd).

De tattoowereld is een erg op zichzelf staande wereld waarbij sommigen de ander het daglicht niet in de ogen niet gunnen. Of ze hebben de tijd er niet voor om het een ander aan te willen leren, geen ruimte hebben in de shop of bang zijn voor concurrentie. Soms krijgen ze zoveel aanvragen, dat je de zoveelste bent die aanklopt. Omdat ik voelde dat het diep van binnen in mij zat, het kriebeltje te erg was, ben ik het mijzelf gaan aanleren. En dit druist tegen alle adviezen in uit deze wereld. Ik ben gelukkig toen eigenwijs genoeg geweest om de stap te zetten.

Op 1 juni 2016 besloot dat ik naar de Kamer van Koophandel moest gaan. Ik liet mij inschrijven, huurde een pandje, richtte hem in en liet de shop en mijn werkwijze keuren door de GGD. Sindsdien werk ik vanuit een gezellig pandje in Gorredijk, wat meer aanvoelt dan een huiskamer dan een tattooshop met skulls en neonverlichting.

Ik heb van mijn hobby mijn werk kunnen maken en doe niets liever dan tekenen, schilderen én tatoeëren. Het is voor mij geen ‘simpel’ plaatje prikken, maar een echt ambacht. Ik neem dan ook de tijd en leer graag de klant kennen. Alleen daarmee komen we tot een mooie samenwerking waarvan het uiteindelijke resultaat te zien is op het doek of op de huid.

Wie weet tot snel!

Liefs

     Wendy Prinsen